Vidlora rehberi
Video çevrimiçi nasıl sıkıştırılır
Bir videoyu sıkıştırmak, onu daha düşük bir veri bütçesiyle yeniden kodlamak demektir; böylece dosya küçülür, görüntü ise tanınabilir şekilde aynı kalır. İyi yapıldığında kazanç büyük, kayıp neredeyse görünmezdir; kötü yapıldığında kareli ve bulanık görüntüler elde edersiniz. Bu rehber, bir sıkıştırıcının neyi değiştirdiğini, CRF ve ön ayarların gerçek rakamlarla nasıl davrandığını, e-posta, mesajlaşma ve yükleme sınırları için ayarların nasıl seçileceğini ve sıkıştırmanın hayal kırıklığı yarattığı durumları açıklıyor.
7 dakikalık okuma
Video sıkıştırıcı neyi değiştirir
Bir sıkıştırıcı videonuzu çözer ve farklı bir kalite hedefiyle yeniden kodlar. Çözünürlük, süre ve kare hızı, siz ayrıca değiştirmedikçe aynı kalır; değişen şey, her kareyi tanımlamak için harcanan bit sayısıdır. H.264 ve H.265 gibi modern kodlayıcılar tam kareleri ara sıra saklar, aralarındaki kareleri ise küçük farklar olarak tanımlar ve gözün kaçırması muhtemel ayrıntıları atar. Ses de çoğu zaman yeniden kodlanır; genellikle 128 kbps AAC gibi ılımlı bir bit hızıyla, ki bu konuşma ve çoğu müzik için hâlâ berraktır. Çıktı orijinal gibi oynar, yalnızca saniye başına daha az veri taşır. Süreç kayıplı olduğundan yeni dosya orijinaline geri dönüştürülemez; bu yüzden memnun kalana kadar kaynağı saklayın.
CRF açıklaması
CRF, x264 ve x265 gibi kodlayıcılarda kullanılan, kaliteye dayalı bir ayar olan sabit hız faktörü (constant rate factor) anlamına gelir. Sabit bir bit hızı istemek yerine bir kalite seviyesi seçersiniz ve kodlayıcı her sahnenin ihtiyaç duyduğu kadar bit kullanır. Düşük sayılar daha yüksek kalite ve daha büyük dosya demektir. x264 için CRF 18 görsel olarak neredeyse kayıpsızdır, 23 varsayılandır ve iyi bir dengedir, 28 belirgin şekilde daha küçüktür ve gözle görülür yumuşama içerir, 30'un üzerindeki değerler kaba görünür. Pratik bir kural: CRF'yi yaklaşık 6 artırmak bit hızını kabaca yarıya indirir. Yani CRF 23'te 100 MB olan bir klip CRF 29'da yaklaşık 50 MB'a, CRF 18'de ise yaklaşık 160 MB'a ulaşabilir. CRF içeriğe uyum sağladığı için hareketli görüntüler aynı ayarda durağan görüntülerden daha çok büyür.
Ön ayarlar: hız ile boyut
Bir kodlama ön ayarı, kodlayıcının videoyu temsil etmenin verimli yollarını ne kadar yoğun aradığını kontrol eder. Ön ayarlar ultrafast'tan veryslow'a kadar uzanır. Hızlı ön ayarlar çabuk biter ama aynı görsel kalite için daha fazla bit gerektirir; yavaş ön ayarlar ise zaman harcayarak daha küçük dosyalar üretir. Aynı CRF'de medium ile slow arasındaki fark genellikle dosya boyutunda yüzde 5-10'dur; ultrafast ile medium arasında yüzde 30 veya daha fazla olabilir. Vidlora'nın sıkıştırıcısı bir kalite hedefi ve bir kodlama ön ayarı sunar, böylece seçebilirsiniz. Hızlı bir paylaşım için hızlı ön ayar yeterlidir. Saklamayı veya yüklemeyi düşündüğünüz büyük bir dosya için yavaş bir ön ayar beklemeye değer. Ön ayarlar belirli bir CRF'deki kaliteyi pek değiştirmez; boyutu ve süreyi değiştirir.
Yaygın hedefler için ayarlar
25 MB sınırı olan bir e-posta veya sohbet uygulaması için süreden geriye doğru hesaplayın: 25 MB, 200 megabit eder; dolayısıyla 2 dakikalık bir klip toplamda yaklaşık 1,6 Mbps kullanabilir, 10 dakikalık bir klip ise yaklaşık 330 kbps'ye sığmak zorundadır; bu, hangi çözünürlükte olursa olsun zayıf bir kalitedir. Hedef çok küçükse CRF'yi artırmanın yanında çözünürlüğü de 720p veya 480p'ye düşürün. Sosyal medya yüklemeleri için CRF 23-26 civarında ılımlı bir ayar, platformun kendi yeniden kodlamasının görüntüyü daha kötü göstermemesi için kaliteyi yeterince yüksek tutar. Arşivleme için CRF'yi 18-20'de tutun. Metin içeren ekran kayıtlarında agresif ayarlardan kaçının; çünkü harflerin çevresindeki sıkıştırma izleri kolayca görülür. Bir ayar deneyin, hareketli bir sahneyi kontrol edin ve ayarlayın.
Adım adım
Video sıkıştırıcıyı açın ve dosyanızı ekleyin. Ilımlı varsayılan ayardan başlayarak bir kalite seviyesi seçin ve ne kadar beklemeye razı olduğunuza uygun bir ön ayar belirleyin. Sıkıştırmayı başlatın ve ilerlemeyi izleyin. Bittiğinde orijinal ile yeni dosya boyutlarını karşılaştırın, ardından yeni dosyayı oynatın; hızlı hareketlere, karanlık sahnelere ve ekrandaki yazılara dikkat edin, çünkü yapay izler ilk burada belli olur. Sonuç fazla yumuşak görünüyorsa orijinalden başlayarak daha düşük bir CRF ile tekrarlayın. Hâlâ çok büyükse önce çözünürlüğü düşürün, sonra CRF'yi artırın. Zaten sıkıştırılmış sonucu tekrar tekrar sıkıştırmayın; çünkü her geçiş daha fazla ayrıntı kaybettirir. Nihai dosyanın amaçlanan cihazda doğru oynadığını doğrulayana kadar orijinali saklayın.
Sıkıştırmanın az fayda sağladığı durumlar
Her dosya çarpıcı biçimde küçülmez. Zaten verimli kodlanmış görüntüler, örneğin bir yayın platformundan 2 Mbps'de indirilmiş bir video, çıkarılacak çok az şey bırakır ve yeniden kodlama daha büyük bir dosya bile üretebilir. Düz renkli ekran kayıtları çok iyi sıkışır; ancak kayan metin veya gürültülü geçişler içerenlerde bantlaşma görülebilir. Kumlu düşük ışık görüntüleri ve spor gibi hızlı aksiyon, her kare farklı olduğu için sıkıştırmaya direnir. Çok kısa klipler zaten küçüktür. Dosya yalnızca biraz küçüldüyse bunun yerine gereksiz kısımları kırpmayı, çözünürlüğü düşürmeyi veya kare hızını değiştirmeyi düşünün. Önce bit hızını bir meta veri görüntüleyicide karşılaştırın: 1080p için zaten yaklaşık 2 Mbps'nin altındaysa pek alan yoktur. Beklentileri baştan belirlemek sizi aynı sonucu veren tekrarlı denemelerden kurtarır.
Kalite kontrolleri ve kaçınılacak hatalar
En yaygın hata, süreyi hesaba katmadan hedef bir dosya boyutu seçmektir; bu, içerik için fazla düşük bir bit hızına zorlar. Bir diğeri büyütmedir: sıkıştırma ayrıntı eklemez ve çözünürlüğü yükseltmek yalnızca dosyayı büyütür. Karanlık sahnelerde kareli alanlara, bulanıklaşan harekete, gökyüzünde bantlaşmaya ve boş duyulan sese dikkat edin; bunlar ayarın fazla agresif olduğunu gösterir. Arşiv için bir dosyayı sıkıştırıp orijinali silmeyin. Sesin senkron kaldığını ve en boy oranının değişmediğini kontrol edin. Karşılaştırmayı izleneceği aynı cihazda yapın; çünkü telefon, monitörün gösterdiği sorunları gizler. Tereddüt ettiğinizde daha ölçülü ayarı seçin; doğru görünen biraz daha büyük bir dosya, kötü görünen küçücük bir dosyadan iyidir.
Gizlilik ve pratik sınırlar
Çevrimiçi bir sıkıştırıcı kullandığınızda dosyanız yüklenir, bir sunucuda işlenir ve size geri verilir; bu yüzden videonun ne içerdiğini düşünün. Vidlora yüklemeleri işlemden sonra siler, ancak çevrimdışı bir alternatif varsa kimlik belgeleri veya gizli toplantılar gibi hassas görüntüleri herhangi bir çevrimiçi hizmete yüklemekten yine de kaçınmalısınız. Bağlantınızı da kontrol edin: 1 GB'lık bir dosyanın yavaş bir hatta yüklenmesi zaman alır ve mobil veri pahalı olabilir. Büyük dosyalar yükleme boyutu sınırlarına takılabilir; bu durumda önce yerelde kırpın veya çözünürlüğü düşürün. Son olarak, bazı biçim ve codec'lerin her araç tarafından işlenemeyeceğini unutmayın. Bir dosya yüklenmiyorsa biçimini bir meta veri görüntüleyicide kontrol edin ve önce standart bir MP4'e dönüştürün.
Ücretsiz video indiriciyi deneyin